راز موهای سپیدم پردهء نقال نیست پشت آن افسرده شاهی در بلاد شام نیست یا رضای پهلوی شهزاده ایی خوشنام نیست هیچکس گویی بجز من از خودم آگاه نیست پشت این موی سپیدم دشتها خوابیده اند آفتاب و ماه بر تاریکه ام تابیده اند من یکی از مردمان سادهء آواره ام شایدم روزی به زندان شما افتاده ام من هنوزم در همانجا بر سر جا مانده ام در همانجا من هنوزم بر سر یک گفته ام تاج شاهی تا نگردد باز من درمانده ام |+| نوشته شده توسط هوشنگ کیوانی هفشجانی در شنبه 12 بهمن1387 و ساعت 9:19 بعد از ظهر  |
درباره وبلاگ
 |
