و سرم رهگذری که از آن میگذرد

پُل دستان من از روی دو پا میگذرد

زیر پایم  ز خیابان  شما میگذرد

از خیابان شما گشت سپا میگذرد

نان روزانه اش از دخل شما میگذرد

دشمن شیر زن و مرد ره است

دوست، از پیش شما   میگذرد

هر که سیر است در این لشگر غیب

از خزر  بی سر  و سا میگذرد   

وقت آن است که آسان گذرد

هر که از پیش شما میگذرد

پاچه اش گیر به جایی  نکند

اگر از پیش خدا میگذرد

گویش هفشجانی (هوشنگانی)

کَی ز_ِ مَستُون بیده تا

هیمه تو تندیرُم بوُه

کَی توستون بیده تا

میوه تو خورجینُوم بوُه

بیست و پنج سال تمومه

مو چِشُوم رَگ نیزَنه

سیل فاییز ایکُنوم تا

یه چی دسگیرُم بوُه

ا ای برگا که ایریزن نیگُوم

مو نیخام برگی تو فاییزُم بوُه

ا درخدا که ایخشگن نیگوُم

نیخواهوم سوُخدَنه دسگیرُم بوُه

ایخام هر جایی که هِسدُم بیبینوُم

یه رانَم شادی تو پیسینوُم بوُه

او زَمونی که چِشام رفَدِنه خوُ

ایخواهوم سازی جا فات خونوم بوُه

نیدُنوم که بشنٍوُم یا نشنِوُم

ا شِنیدَن ایخواهوم گوشوم بوُه

او زَمونی که آ بهمن ایخونه

ایخواهوم مضراب و سنتورَم بوُه

یه جایی که دیَر بوُه ا  ملا ها

برا آدم دیدن آلمونوم  بوُه

دیفارا نالَنه نالون  نَکنن

ایخواهوم  ناله ها درمونوم بوُه