|
گویش هفشجانی(هوشنگانی)
یه روزایی دل مانم پی هر کاری ایرا نیشُدوم خسته خوامم مثه بیداری ایرا با همی دس که به زحمت ایگیره یه قلَمه جوش ایدادُم آهنانه ایبُریدُم ورقه تانک نفت و اوُ و گاز و لیله تو خیابونا ایکشیدُم شیروانی رو سر پشت بونا بندر عباس که بیدُم هیچی نیخواسدُم ا خدا که شوا خو بره چش یا بده مالشتی به پا مو ایخواسدُم که یکی آسده بیا آسده برَ جلوَم جار ایزدن پپسی کولا پپسیکولا یه کتاب خونده بیدن یعنی ایما مثل اونا تو ایماش مونده بیدن خیلیا شون صل علا اوناشم دونی خودت شوروی بید و آمریکا او سرش چینی و آلبان و یوگسلاو و کذا یهو چلچو شد و هو گاله کشیدن چوپونا سگاشون عو کشیدن ا مسجد و رادیونا ا حقوق بشر و شر و ور و او داسونا کرَ ایهشتن زیر دیگ و دیگولی ریش میشیا هی ایگفُدن براتون قسم ایکنن کارخونا ها پیل نفتَه ایشَمُوردن ور و ور بلُن گوا همه پیموندن وبافدن تو هوا رخدی که بیشتر ایا به نادونا |+| نوشته شده توسط هوشنگ کیوانی هفشجانی در یکشنبه 2 تیر1387 و ساعت 8:26 بعد از ظهر 
شب شده فکر تازه کن
نقشه ها را پیاده کن مونده برات همین قلم بردار و باش اشاره کن. خط خطی کن کاغذا را میخوره اون با اشتها میوه هایی که دوس داره بکش براش رو شاخه ها. تا میتونی درختا را بچسبونی به خونه ها جوری باشه که دیوارا راضی باشن تو کوچه ها. نمیخوره یکی یکی تکون میده درختا را جیبهای اون آخوندیه پر نمیشه با جنگلا. عیبی نداره تاریکه نمیبینه کسی ترا یه لقمه نون بهش بده که نشکنه نمکدونا. چای بریز تو استکان سوتی بزن توی هوا نسوزه دست و پای شب میون دود کاغذا. تنهایی سخته میدونم نمیرسی به جمعه ها شنبه هارَم مچاله کن با هم بریز تو آشغالا. خواب نمونی نیمه شبا میشکنه قانون خدا نگا نکن به سا عتت پایین میان ستاره ها. شاکی میشه نگو وطن بگو ز کشک و دوغ ما به هر زبون بهش بگی میشناسه دام کوه ما. به رنگ قهو ه ایی بکش وافور و لولَ تریاکا یه جورایی نشون بده زبانه سرخ منقلا. یه پل بکش که میگذره از روی اون درشگه ها عروسی دو خفته را بکش برای خفته ها. |+| نوشته شده توسط هوشنگ کیوانی هفشجانی در یکشنبه 2 تیر1387 و ساعت 0:44 قبل از ظهر |
درباره وبلاگ
 |
